De kerk als composthoop
#elkedagjezusvolgen Christen van nu

De kerk als composthoop

Verstopt in een hoekje van onze tuin staat ‘ie: de composthoop. Regelmatig is de composthoop overvol. Op een warme zomerdag rook de composthoop niet fris: naar een mensenmenigte in een metro in de spits. Er cirkelde een wolkje boven de hoop: damp. De temperatuur in de composthoop was te hoog opgelopen. Ik had de compost niet op tijd verspreid! De kerk is vaak zo’n composthoop. We klieken bij elkaar, veilig in ons eigen hoekje. Daar hangt een luchtje aan!

altijd kerk
In zijn boek Scattered & gathered – Equipping disciples for the Frontline benadrukt Neil Hudson dat christenen 24/7 deel uitmaken van de christelijke gemeente. 24 uur per dag en zeven dagen per week dus: niet twee uurtjes in de week op zondag.
Want de kerk heeft twee verschijningsvormen. Op zondag is zij de ‘verzamelde kerk’. Christenen komen samen om zich te oefenen in het eren van God, en om toegerust te worden voor hun dagelijks leven met Jezus. Ze zijn als compost dat op een hoop ligt: voor even samengebracht, als voorbereiding op wat komen gaat.
Maar kerk-zijn stopt niet na het slotlied van de kerkdienst. Doordeweeks vormen christenen de ‘verspreide kerk’. In je dagelijks leven gaat het niet minder dan op zondag om het eren van God. Daar kun je doen waar je op zondag voor toegerust werd: leven met Jezus. In Zijn kracht keuzes maken, gesprekken voeren, dienstbaar zijn. Gods Koninkrijk is op woensdagmiddag in de kantine niet verder weg dan op zondagmorgen in de kerkzaal!

Gods Koninkrijk is op woensdagmiddag in de kantine niet verder weg dan op zondagmorgen in de kerkzaal.

broeien & brandjes
Nederlandse kerken staan wereldwijd om hun grote verdeeldheid. ‘Eén Nederlander is een christen, twee Nederlanders is een kerk, drie Nederlanders zijn twee kerken’, zegt men van ons. Hoe zou dat komen? Wat verklaart dat synodes – ook op dit moment weer – grote moeite hebben de kudde schapen bijéén te houden?

Ik denk aan de composthoop. Het begon daarin broeierig te worden toen het gft te lang op één plek bleef liggen. Ook in de kerk loopt de temperatuur makkelijk op: als we teveel met elkaar bezig zijn, en te weinig met de wereld om ons heen. Niet zelden ontstaan binnenkerkelijke brandjes door tekort aan roepingsbesef. ‘De velden zijn wit om te oogsten’, maar wij beleggen nóg maar eens weer een vergadering om de zoveelste kerkelijke kwestie af te handelen. Is dat omdat het veiliger voelt: vertrouwder dan christen-zijn in je dagelijks leven?

niet in een hoekje
De composthoop moet niet in dat hoekje van mijn tuin blijven. Ik moet haar verspreiden, heel de tuin door. En elk stukje compost is vruchtbaar op z’n eigen plek. De tijd dat het gft bij elkaar was, hielp haar vruchtbare compost te worden. Maar pas nu ze over de aarde verspreid is, kan ze echt vruchtbaar zijn voor de plek waarop ze neergelegd is.
Jij, christen, bent niet geroepen om in een hoekje van de samenleving te blijven staan. Lichtend Licht zul je zijn, en zoutend zout: verspreid over deze aarde heen, om daar vruchtbaar te zijn voor Gods Koninkrijk. De kerkdienst op zondag is onmisbaar, want ze is jouw trainingsmoment voor je leven met Jezus op werkdagen. De collega’s waarmee je werkt, de mensen die aan je zijn toevertrouwd, de buren die je ontmoet: juist daar kun je veel voor Jezus en Zijn Koninkrijk betekenen. Ga biddend relaties aan met mensen om je heen, die duurzaam zijn en lang duren. En wie weet, kun je vroeg of laat in daden of woorden iets van Jezus’ liefde kwijt. Zo wordt léven loven!
En wees maar niet te bang, dat jouw leven met Jezus te weinig kracht heeft om verschil te maken in jouw wereld. God heeft alle macht; Hij kan zelfs uit ‘gft-afval’ iets nieuws laten groeien!

God kan zelfs uit ‘gft-afval’ iets nieuws laten groeien!

bewuste keuzes
Veel van wat wij op zondag in de kerk doen, zeggen of overdenken gaat over ons christenleven als ‘verzamelde kerk’. Bijna al onze inzet als vrijwilligers van de kerk is voor ‘de verzamelde kerk’. Het gaat over de jongerenclub die draaiend gehouden moet worden, of over gebouwen die onderhoud nodig hebben, of over de organisatie van nóg een activiteit. En hoe mooi dat ook is: het gevaar dreigt dat de kerk om zichzelf gaat draaien.

Daarom is het goed bewuste keuzes te maken. Op woensdagavond met vijf kerkgenoten een nieuwe kerkelijke activiteit organiseren is een mooi initiatief. Maar hoe zou het zijn als jullie alle-vijf die avond tijd doorbrachten bij één van de niet-christelijke buren? Het zou in elk geval niet ‘minder kerk’ zijn; misschien zelfs wel meer ‘méér koninkrijk’…

Arjan Berensen

Predikant in de Protestantse Kerk in Nederland. ZZP-er Online uitgeven. Tweelingvader.

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een reactie